«ولا تسبّوا الّذین یدعون مِن دونِ اللّه فیسبّوا اللّه عَدْواً بغیر علم…؛ به كسانی كه جز خدا را

می‌خوانند دشنام مدهید، آنان نیز از روی دشمنی و به نادانی خدا را دشنام خواهند داد».(سوره‌ی

انعام، آیه‌ی 108

 

در صفّین به امام علی (ع) خبر رسید که حجر بن عدی و عمرو بن حمق، به سپاه

دشمن، ناسزا می گویند، حضرت پیغام داد که از این کار دست بردارند، آن ها هم

پذیرفتند و گفتند: «یا امیر المومنین نقبل عظتک و نتأدّب بأدبک»(وقعة صفین،ص103

 

امام علی (ع): من دوست ندارم شما دشنام گوی باشید ولکن اگر کردار ایشان را باز

گوئید و حال آنها را یاد کنید سخن شما به ثواب نزدیکتر و به اتمام حجت کافی تر است،

بجای دشنام بگوئید (خدایا خون ما و ایشان را حفظ کن و دل ما و ایشان را از گمراهی

برهان و ما را هدایت کن تا آنکه حق را نشناخته بشناسد و آنکه بضلالت و ستم آلوده

 است از آن باز گردد.)

در گذشت و مسامحۀ با دشمنان علی(ع) را نظیری درتاریخ نبود. حکایتی که دلالت بر

گذشت و عفو او میکند بیش از شماره است. از جمله آنکه لشکریان خویش را هنگام

کارزار نهی میفرمود که چون دشمن بگریزد او را مکشید و آنکه خسته و مجروح است از

مساعدت دریغ مکنید، ستر کسی را مگشائید و مال کسی را از او نگیرید. دیگر آنکه بر

کشتگان اعدای خود در جنگ جمل نماز گذارد و برای آن‌ها از خدا آمرزش خواست.

هنگامی که بر دشمنان سر سخت خود عبدالله‌بن‌زبیر و مروان‌بن‌حکم و سعید‌بن‌العاص

 دست یافت از آنها درگذشت و نیکی نمود و اصحاب خود را از تعقیب آنان باز داشت، با

آنکه بر همه چیز قدرت داشتند و خود آنان را امید رهائی نبود. و دیگر از علائم گذشت وی

آنکه بر عمروعاص ظفر یافت با آنکه خطر او برای علی کمتر از معاویه نبود، اعراض کرد و

او را به حال خود گذاشت. عمروعاص رهائی یافت و در دشمنی نمودن با علی پس از آن

کرم کوتاهی نکرد. چون عمرو در آن هنگام که ذوالفقار را بالای سر خود دید امیدوار بود

بدان شیوۀ خاص که به کار برد علی چشم میپوشد و او را رها میکند. اگر علی آن وقت

 عمرو را کشته بود، مکر و حیله و لشکر معاویه را نابود کرده بود

.( امام علی ندای عدالت انسانیت مؤلف :جورج جورداق مترجم: آقای حاج میرزا

ابوالحسن شعرانی)

 

رسول اکرم فرمود: به مردم ناسزا نگویید تا آنها کینه ی شما را به دل نگیرند: «لاتسبّوا

الناس فتکسبوا العداوة بینهم». (الکافی، ج2، ص360)

معنای سب: اختصاص به الفاظ بسیار رکیک و فحش ندارد. بلکه فقها تصریح کرده اند: هر

تعبیر "اهانت آمیز" به دیگران، "سبّ" است. (مفتاح الکرامه، ج12، ص222)

درصورت تمایل به ادامه ی مطلب مراجعه بفرمایید


ادامه مطلب

www.spadanasoft.com
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic